Picknicken met de gehandicapten van Ninevé

S ochtends vroeg rond half zeven sprongen we uit bed, en gingen we na een vlug ontbijt naar de plaatselijke school. Om half acht ging de schoolbel, de aanwezige kinderen gingen netjes in rijen van vier staan waarna er enkele liederen werden gezongen, waaronder het 'Onze Vader'.

Daarna liepen wij naar de reisbussen die ons met de gehandicapten naar plaats van bestemming brachten. Er waren al veel gehandicapten aanwezig, de rest kwam langzaam binnen druppelen, zocht een plek in een van de drie bussen en wachten met spanning op de komende uren. Na veel drukte gingen we eindelijk rijden, de rit duurde ongeveer 1,5 uur. Onderweg werd er veel gezongen, iedereen had het vreselijk goed naar zijn zin. Eenmaal aangekomen zochten we gauw een plekje op onder de grote tent waar we de rest van de dag zouden doorbrengen.

Al na vijf of tien minuten draaide de muziek en begonnen sommigen te dansen en plezier te maken. 

De kinderen hielden een watergevecht waar we allemaal bij betrokken werden, iedereen was op het eind door en door nat. Daarna werd het eten op tafel gezet, smullen geblazen!! De gehandicapten hadden een prachtige dag. 

Een week later..

We waren nu om negen uur aanwezig bij de plaatselijke school. In de tijd dat wij een bakje thee dronken, verzamelden alle gehandicapten zich in de kelder van de school. Dit waren dezelfde mensen als vorige week vrijdag. Eerst werd er verteld wat we allemaal gingen doen waarna we begonnen met ochtend gymnastiek.

Na een uur bewegen liep iedereen naar het zaaltje naast de grote zaal waar een kleine mis georganiseerd was die ik helaas niet kon volgen (Arabisch). 

Onder het zingen van enkele liederen liepen sommige gehandicapten met begeleider naar voren, daar stonden ze een tijdje bij een schilderij die Jezus moet voorstellen, en een kruis die zo nu en dan ook gekust werd. De sfeer kwam wat mystiek over. Na de mis gingen we weer naar de grote zaal waar gebak en cola klaar stonden, tijdens het nuttigen van deze heerlijke zoetigheid begon de muziek weer te spelen en ging iedereen weer spontaan dansen

Op het eind van de dag kregen alle gehandicapten een cadeau. Dit ging gepaard met veel muziek en handengeklap, het was erg leuk om te zien hoe deze mensen met zo weinig middelen zoveel plezier kunnen hebben. Na dit alles kreeg Benjamin, ik en nog enkele mensen een klein presentje voor alles wat we gedaan hebben. Na veel kusjes ;-) en omhelzingen namen we afscheid van al deze geweldige mensen. 

Alle rechten voorbehouden
© Stichting de Herder