|
De
weeskinderen in Alqosh
Na
een klein beetje uitgeslapen te zijn gingen we om 10:00 naar Alqosh, dit is
de plaats waar vermoedelijk de profeet Nahum begraven is. (ik heb nog gezocht
op internet maar zie er niks over) na een uurtje rijden kwamen we aan in dit
dorp en werden we naar een bijgebouw van de plaatselijke kerk geleid. Hier wonen een
heel aantal weeskinderen (ongv. 25), we mochten de slaap, eet en vrije tijd
zalen bezichtigen. De meeste kinderen waren er erg mee ingenomen dat een blonde lange slungel uit het buitenland
een bezoekje bracht en namens de stichting ook cadeautjes mocht uitdelen.

Eerst
gingen we lekker eten...


Na de maaltijd,
kregen alle kinderen gloednieuwe voetbalkleren. Onze
vertegenwoordigers hadden dit twee dagen eerder samen met de
kinderen uitgezocht, waarna ze alles weer ingepakt hebben. Het was namelijk de bedoeling dat ik
ze één voor één het cadeau zou geven. Dit ging gepaard met een heleboel
kusjes. (zoals dat daar gewoon is)

Natuurlijk gingen we
direct voetballen, na 10 min moesten we vanwege de warmte er helaas mee
stoppen.

Na afscheid genomen te hebben
van de weeskinderen gingen we naar de
begraafplaats van de profeet Nahum. Eigenlijk was er maar weinig te zien,
het hele gebouw was afgebrokkeld ze waren op dat moment ook bezig met enkele
renovatie projecten. Op deze plek woonden vroeger de Jezuïeten, deze mensen zijn
door enkele invallen van moslims vermoord. In de kerker zagen we veel onleesbare teksten van
oude geschriften, die ongeveer 1200 v Chr. geschreven zijn. (zoals hieronder)

De gids vertelde
het een en ander over de geschiedenis en de achtergrond van deze ereplaats
voor Nahum. Ik zag ook dat mensen kaarsjes opstaken, en een kruisje sloegen.
Voor de “veiligheid” werd me verteld, laten we bidden voor deze mensen en
ze vertellen over Jezus Christus de Enige Persoon die werkelijke veiligheid biedt.

Na
dit bezoekje reden we weer naar huis, in een wel erg warme auto.
Onderweg
kwamen we nog langs een klein winkeltje dat hoofdzakelijk olijven verkocht
(ook wel augurken en dergelijke) er werden enkele zakken met olijven
meegenomen.
Zelf vind ik ze niet te
pruimen maar in Irak en omliggende landen is het dagelijkse
kost. Volgens Benjamin moet je ze echt leren eten, dat probeer ik later
nog wel ff....
Alle rechten voorbehouden
© Stichting de Herder
|